Με βάση δημοσίευμα της "Καθημερινής" η ελληνική κυβέρνηση πρώτη ήταν αυτή που ζήτησε την προσφυγή της χώρας στο Δ.Ν.Τ. λιγότερο από 2 μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100072_20/02/2011_433401
Αν επαληθευθεί η είδηση, αποδεικνύονται οι θεωρίες περί οργανωμένου σχεδίου υπαγωγής της χώρας στη μέγγενη του ΔΝΤ και των πιστωτών της, με επακόλουθα ή ακόμα και στόχους την κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων (όχι μόνο στην Ελλάδα), τη συστηματική κάμψη των τιμών (εσωτερική υποτίμηση) για την μετέπειτα φθηνή αγορά=αξιοποίηση των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων και την απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε μία περίοδο επαναπροσδιορισμού των γεωπολιτικών ισορροπιών.
Υπό το πρίσμα αυτό, δηλαδή της εκκούσιας υπαγωγής της Ελλάδας (όπως εκπροσωπείται από την κυβέρνησή της), εξηγούνται (οι σκόπιμες;) παλινωδίες από τα τέλη Νοεμβρίου του 2009 και μετά, που έσφιξαν ακόμα πιο πολύ τα δεσμά της χώρας μας σε κέντρα εξουσίας εκτός Ελλάδας, αλλά με ισχυρή εκπροσώπηση στο εσωτερικό.
Το λόγο τώρα έχουν οι πολίτες. Αυτή η εξέλιξη είναι μία μεγάλη ευκαιρία για να ανασυσταθεί η πολιτική στην Ελλάδα, με την έννοια ότι προτάσσει το δημόσιο πάνω από το ατομικό συμφέρον, ότι προασπίζει το εθνικό και το δίκαιο και όχι τις ομάδες εξουσίας και την επιβολή των ισχυρών.
Αυτό θα γίνει μόνο αν ικανό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας απαιτήσει τη μετάβαση από την παρακμιακή υπόδουλη κομματοκρατία στην πραγματικά αντιποσωπευτική της κοινωνίας δημοκρατία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100072_20/02/2011_433401
Αν επαληθευθεί η είδηση, αποδεικνύονται οι θεωρίες περί οργανωμένου σχεδίου υπαγωγής της χώρας στη μέγγενη του ΔΝΤ και των πιστωτών της, με επακόλουθα ή ακόμα και στόχους την κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων (όχι μόνο στην Ελλάδα), τη συστηματική κάμψη των τιμών (εσωτερική υποτίμηση) για την μετέπειτα φθηνή αγορά=αξιοποίηση των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων και την απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε μία περίοδο επαναπροσδιορισμού των γεωπολιτικών ισορροπιών.
Υπό το πρίσμα αυτό, δηλαδή της εκκούσιας υπαγωγής της Ελλάδας (όπως εκπροσωπείται από την κυβέρνησή της), εξηγούνται (οι σκόπιμες;) παλινωδίες από τα τέλη Νοεμβρίου του 2009 και μετά, που έσφιξαν ακόμα πιο πολύ τα δεσμά της χώρας μας σε κέντρα εξουσίας εκτός Ελλάδας, αλλά με ισχυρή εκπροσώπηση στο εσωτερικό.
Το λόγο τώρα έχουν οι πολίτες. Αυτή η εξέλιξη είναι μία μεγάλη ευκαιρία για να ανασυσταθεί η πολιτική στην Ελλάδα, με την έννοια ότι προτάσσει το δημόσιο πάνω από το ατομικό συμφέρον, ότι προασπίζει το εθνικό και το δίκαιο και όχι τις ομάδες εξουσίας και την επιβολή των ισχυρών.
Αυτό θα γίνει μόνο αν ικανό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας απαιτήσει τη μετάβαση από την παρακμιακή υπόδουλη κομματοκρατία στην πραγματικά αντιποσωπευτική της κοινωνίας δημοκρατία.
